love is in the air

3 jaar oud: dat moet gevierd worden!

nog 50 weken geduld, dan gaan we weer los!

Bijna 3 jaar!

1e verjaardag!

Dag dag! Ik vond het een heel leuk feestje en heb mijn hele taartje opgegeten.
Ella.

Vakantie in de alpen

ciao ciao!

LIEF!

Madrid - las primeras vacaciones, ole!

Ella leest: model voor Jochum

strand & festivals

speciaal voor walter

Vooral deze walter, mocht inderdaad echt niet missen op Ella's site.
Bedankt voor ons hierop te attenderen, nus hebben we een volwaardige site!


Verder, WAT LENTKIEKJES!
















chillu op de bank


Bij Dion en Myra en hun papa en mama op bezoek:



en nog wat huiselijke tafereeltjes...







daag!

TIEN WEKEN LATER...

tja, en voor dat je het weet heeft een meisje een belofte afgedwongen. Hedde hier ja, spoedig ook. Hoe het met Ella is? Met Ella is het geweldig. Ze groeit als kool (2 meter 10 inmiddels), spreekt een aardig potje spaans en engels en heeft eigenlijk geen enkel excuus waarom ze zelf haar eigen site niet wat beter bijhoudt. Ach ja, ze zal wel denken, pa doet het wel en pa doet het ook. Hedde is pa nu, drie en halve maand na dato op en top. Net als Annemarie moeder is, even voor de goede orde. We lezen ons meisje inmiddels met groot gemak. Blosjes, rode wenkbrauwen en een wat fletse blik? Bedtijd. Krampachtig gekreun en wild met de ledematen in de rondte? Fles erin. Het hele gezicht verwrongen in een diep geconcentreerde grimas? Poep in aantocht. Maar, in tegenstelling tot wat je nog wel eens hoort van kersverse ouders (vooral van vaderskant) bestaat Ella's leven toch echt wel uit meer dan slapen, eten en luiers volwerken. Het meisje kan lachen als het geluk zelf, observeren als een raswetenschapper, weet dondersgoed hoe ze haar ouders een beetje moet pesten tijdens het aankleden, heeft haar handjes ontdekt en grijpt naar alles wat je voor haar gezicht houdt en vond niet lang geleden in haar duim een grote vriend. Het is heerlijk met Ella. Elke dag feest. Iedere keer dat we haar uit haar wiegje halen is net zo gaaf als de keer daarvoor. Misschien nog wel gaver nu ze ons steevast begroet met de grootste glimlach die op haar bolle gezichtje past. En dan pakken we haar op en drukken haar tegen onze borst waar ze met haar nog wat slaperige vingertjes als een aapje houvast vindt. Klein klein wezen, niet minder volledig dan haar ouders en toch op één arm te dragen. Een bijzondere tijd, dat besef laat er geen misverstand over bestaan. Welja, woorden. Hopsakee de foto's hier!

STEADY GOING STEADY

We zijn weer een weekie verder beste meelevende mensheid. Vandaag precies 4 weken geleden zag het meissie het licht. Inmiddels is ze aardig geland in haar aardse velletje. Tuurlijk: onwennigheid aan alle kanten, maar zit er geen boertje, slaap of dorst in de weg, dan kijkt Ella met heldere, onbezorgde ogen de wereld in. Bronnen van licht, het raam, een lamp, genieten de voorkeur. Af en toe grijpt ze ineens de blik van de ouders om daar met stomme verbazing een gat in te kijken. Hallo daar, jaja, wij zijn je ouders ja; we werken ons het laplazarus om jou fatsoenlijk de dagen door te krijgen; fijn dat je onze aanwezigheid opmerkt dankuwel!

Alles cool hier dus. Tijd voor de kiekjes.


^
ontspanning alom bij oom JW na strategische positionering spuugdoekje


^
check die hemelse vibe in de armen van Mathilde


^
In uncle J's armen was het vooral flink scheiten geblazen


^
Eva zoekt de uitknop


^
chilly willy bij oma op arm


^
chilly willy bij opa op schoot


^
yihaaaa nog een opa!


^
avec aunty Petra


^
smooth milking skills bij chief Mike


^
'of ik ook nog eens alleen op de foto mag!'

WAT IS WIJSHEID

Vandaag is het Ella’s derde verweekdag. De derde week stond voor ons in het teken van wikken en wegen. In week één en twee was Ella de zoetheid zelve. Pitten, zonder moeite aan de borst, schone luier, washandje eroverheen; kind kon de was doen. Yihaaa een wonderbaby, juichten we al bijna. Maar Ella floot ons terug.

Ella huilt. Niet overdreven veel, maar vijf minuten is al genoeg om de hoofden van prille ouders op hol te brengen. Als het prinsesje haar hartenkreten de wereld inzend, trilt iedere molecuul mee, vooral die in onze gehoorgang en daarachterliggende hersencellen. Wat is er aan de hand? Wat te doen?! 

Gewoon laten huilen, zegt kamp 1. Ben je gek, continue troosten die hap, kopt kamp 2 terug. Goede argumenten aan beide zijden, zoals altijd. En wat doe je dan als poging tot verstandig mens? Ergens die waarheid in het midden vinden, maar da’s zo makkelijk nog niet.

Laat het meisje zich de ene keer troosten, de volgende keer maakt een schouder haar alleen maar gekker. Of ze ligt de goden uit de hemel te schreien om vervolgens binnen twee seconden ineens uit zichzelf stil te worden en hopla daar slaapt ze al. Met andere woorden: die baby’s hebben van communiceren de ballen verstand. Dan wel: wij snappen geen bal van de baby’s communicatie.

En daar lig je dan, vertwijfeld en uitgeteld om 2 uur ’s nachts te luisteren naar hoe kleine Ella de pannen van het dak krijst. Om er vervolgens achter te komen dat niks helpt: laten liggen niet, in bed nemen niet, rondlopen niet, stofzuigers niet, zelfs die speciale a capella versie van Edelweiss niet. Wel, lieve mensen, Annemarie en ik zijn er uit. Tegen dit onkruid is maar een ding gewassen...

gewoon blijven lachen! 

 

NUEBAS PICTURAS D

^
ja wat?


^
In het geval Ella is het goed te doen...


^
happy happy Nathalie


^
licht onnozel, big daddy daarentegen de wijsheid zelve


^
dit hoofdje zegt: ik kan me er nog niet niet helemaal aan overgeven, maar dit zou wel eens heel relaxt kunnen zijn (inmiddels is het meisje gans chill onder de doesj)


^
goedkeurende vibes richting aunty Judith 



^
in de amen van tante Afien vond Ella diepe rust, waarmee tante Afien zichzelf, vast niet tegen wil en dank, heeft gelanceerd in Hedde en Annemarie's ultrageheime team van toppassers


^
Hester doet balanceertruc ("oooh echt niet, dat deed je zelf!!)



^
Ella's eerste contact met de familie Mujovic. God verhoedde dat dit zou hebben plaatsgevonden via de broers. 


^
homebase


^
highscore in de maak op de nintendo

ENTERING THE SNEAKERGAME

^
kledingtechnisch bevindt Ella zich sinds het bezoek van ene oom H op een absoluut hoogtepunt. De ultieme sneaker, de jordan IV; palief moest er bijna 20 jaar op wachten en mevrouw krijgt ze binnen 14 dagen in haar wieg geworpen. Het leven is heerlijk oneerlijk voor prinsesjes met de juiste connecties.


^
Je weeeet toch: met Ella moet je niet sollen, al helemaal niet als ze ligt te chillen in haar nieuwe gear


^
Suikeroom doet anijs


^
mmmm... en nu wil ik misschien ook wel safari's... air maxjes..... blazers...... vectors.... air forcesjes........ 180's...... mmmmm.. misschien ook wel epics en natuurlijk jordan I, II, III en V... hmm hmm hmm!

ELLA EN DE MENSEN

Het klikt niet onaardig tussen Ella en de vrienden van haar ouders. Ook met de familie kan ze goed door één deur. Geniet ervan voordat ze in de pubertijd is mensen.


^
Happy times met oom Barry, tante Liesbeth en nichtjes Elsa en Nienke. Toekomstig speelkameraadje Josien had even geen zin in de plaatselijke papparazzi.


^
Tante Ellen


^
1 trotse Katelijne


^
Voor 't eerst oom Maarten bevalt oom Maarten goed.


^
Met grootoma Ellie in het bos


^
Esther en Michel


^
Glenn, Evelyn & main man Max


^
Maxie solo, lekker bezig


^
oma Marianne

FOTOOS EERSTE WK

^
in badski


^
vooralsnog geen waterratje. bepaalde kwaliteiten als 'boos kijken' reeds wel gemanifesteerd (is ook veel belangrijker)


^
Sisterhood in actie: kraamverzorgster Elise en haar stagiaire, tevens moeder, Nel. Erg fijne dames.


^
met grootoma Ellie en opa Hans. check ook die vette spreidstand van die dikke teen


^
met tante Janke


^
tevens dochter van de plaatselijke silverback




^
heerlijk helder Ella


^
Hedde's meissies!

IN HET ZIEKENHUIS

Vrijdag 12 oktober aan het einde van de middag kondigde zich iets aan wat wel eens weeën konden zijn. Annemarie zat op een terrasje met Janke, Maaike en Karlijn. Hedde kwam erbij. De samentrekkingen werden met de nieuwste nokia's getimed en het was duidelijk: hier zat regelmaat in. Het kon nog en paar dagen duren, wellicht dat het in de loop van de avond zou doorzetten, maar één ding was duidelijk: ons kindje was in aantocht.

Voor de afleiding en gezelligheid besloten we samen met Janke en Edwin bij ons thuis een hapje te eten. Een bevallingsfeestje! Om een uur of 10 gingen ze naar huis. Niet lang daarna namen de weeën in hevigheid toe. De natuur is niet helemaal doof geweest voor het kermen van de vrouw. Elke minuut pijn (de wee) wordt afgewisseld met 3-4 minuten pijnloosheid. Noem het bijkom- en voorbereidtijd. En daar komt ie weer; klimmend naar steeds hogere en scherpere pieken. Puf ze weg, warme kruik op de onderrug, kom op meisje, je kan het, je doet het goed, het einde is in zicht!

Om 02:00 komt de verloskundige langs en constateert 3 cm ontsluiting. Ze spreekt met ons af in het ziekenhuis om 05:30. Daar blijkt de ontsluiting te zijn toegenomen tot 5 cm. Goed op weg! Nog 5 te gaan en er mag geperst worden. Niet lang daarna begint de ellende. Zes uur lang blijven we steken op 7 cm. Zes helse uren zonder enig resultaat. Annemarie zet door met een heldenmoed als in de oude sagen. Naar 8, naar 9 en welja, om een lang verhaal kort te maken: er waren nog heel wat kunstgrepen nodig om ons meisje uiteindelijk om 3 minuten over 6 in de vroege avond op de wereld te helpen. 

Een klein wonder op zich hoe ze daar ineens uit Annemarie gleed. Glad, nat, haast levensloos totdat ze twee seconden later, net geland op haar moeders bezwete borst, een keel opzette zoals alleen een meisje dat kan...



^
man oh man, een bevalling en wat een bevalling. groot groot respect voor Annemarie


^
vrouwen... paar minuten op aarde en ze willen al weten hoe zwaar ze zijn


^
bij big daddy op de arm. check het moedertje dan: vinden ze schitterend


^
mevrouw op de voorgrond heeft het meisje op de wereld geholpen en poseert hier trots met ´een van de mooiste placenta´s die ik ooit heb gezien´.

Oom Heerko heeft een website gemaakt

13 oktober 2007: uit een heftige onweerstorm wordt een kleine roze wolk geboren. De klok staat op 18:03. Het meisje heeft de eerste dagen nog geen naam. Meisje Meima, klinkt door de wandelgangen. Puntjepuntje burgert ook al snel in. Hieronder staat wat oom Heerko er over te zeggen had....

Heden.... geboren een baby! Roze... en een beetje een mix tussen A'rie en Hedde. Verder maakt ze geluiden, zo af en toe. Vaak op momenten dat je het niet verwacht. Maar daar is het dan een baby voor.
De naam van de baby? We zijn op zoek naar een meisjesnaam, dat leek ons het meest toepasselijk. (Ja het is een meisje).
Meer hebben we jullie momenteel niet te bieden. Maar hou de site in de gaten, voor je het weet is er die up-date, die hoogstpersoonlijke foto en misschien, heel misschien: die naam. We hebben ons laten vertellen dat we 'baby' binnen drie dagen bij de gemeente moeten registreren en dat een naam invullen op de daarvoor bedoelde stippellijn dan een gewoonte is. Wie zijn wij om gewoonten aan onze laars te lappen?

Och.. wie weet, misschien doen we dat wel.
Baby zal er nog even niets van merken, die slaapt nu.

Ssst